/ 463
 
هداية الأصول في شرح كفاية الأصول‏ - ج4
 

[الجزء الرابع‏]

[تتمة المقصد السابع‏]

[فصل فى الاستصحاب‏]

بسم اللّه الرحمن الرحيم الحمد للّه على آلائه و الصلاة و السلام على خاتم النبيين محمد و آله الطيبين الطاهرين المعصومين و اللعن على اعدائهم اجمعين‏

و اما بعد فهذا هو الجزء الرابع من كتاب هداية الاصول فيقول العبد المذنب الراجى الى فضل ربه حيدر على المدرسى لما فرغ من تأليف الجزء الثالث من كتاب هداية الاصول و يشرع إن شاء الله بعونه و فضله فى تأليف الجزء الرابع من باب الاستصحاب.

قوله: فصل فى الاستصحاب و فى حجيته اثباتا و نفيا اقوال للاصحاب الخ.

و كلمة الاستصحاب مأخوذة فى اصل اشتقاقها من كلمة الصحبة من باب الاستفعال فتقول استصحبت هذا الشي‏ء اى حملته معك قال الشيخ (قده) هو لغة اخذ الشي‏ء مصاحبا.

و اما تعريفه عند الاصوليين فانما كان بعبارات المختلفة:

الاول ما عن الشيخ البهائى (قده) من انه اثبات الحكم فى الزمان الثانى تعويلا على ثبوته فى الزمان السابق.

الثانى ما عن الفاضل التونى (قده) من انه التمسك بثبوت ما ثبت فى وقت او حال على بقائه فيما بعد ذلك الوقت.

 
3